18.6.08

Old Istanbul - Tarihi Yarımada Gezimiz

A short historical tour in the old town with the guidence of our beloved lecturer from YTU Faculty of Architecture Assoc. Prof. Dr. Nur Urfalioglu was our last Sunday's -June 8- programme.

Geçen Pazar (8 Haziran) için programımız, YTÜ Mimarlık Fakültesi'den değerli hocamız Doç. Dr. Nur Urfalıoğlu rehberliğinde kısa bir Tarihi Yarımada turu gerçekleştirmekti.



According to the schedule we met by the German Fountain, also known as Wilhelm II Fountain.

Daha önce görüştüğümüz üzere Alman Çeşmesi önünde toplandık.

We got informed first about the Hippodrome, then about the fountain. İstanbul was built on 7 hills in the beginning. The area where Hippodrome was located is one of them. Hippodrome was the place for chariot races and fights in Byzantian era. In Ottoman times, it was used as an archery range. And various ceremonies took place both in Byzantian and Ottoman periods. German Fountain was built by the German emperor Wilhelm II in 1901. Although it was built as a gift to Ottoman emperor, actually it was for persuading the emperor for the bid of building İstanbul-Baghdad railway. An extraordinary fountain, not alike both European and Islamic fountains.

Rehberimiz, önce At Meydanı, sonra Alman Çeşmesi hakkında bilgi verdi. İstanbul ilk olarak, biri de At Meydanı'nın olduğu bölge olan 7 tepe üstüne kurulmuştur. At Meydanı Bizans döneminde at arabası yarış ve dövüşleri, Osmanlı döneminde ise okçuluk menzili olarak kullanılmıştır. Ancak her zaman çeşitli törenlere evsahipliği yapmıştır. Alman Çeşmesi, Alman İmparatoru II. Wilhelm tarafından yaptırılmıştır. Osmanlı imparatoruna hediye olarak inşa edilmiş olsa da, asıl amaç İstanbul-Bağdat demiryolu ihalesi için Osmanlı imparatorunu ikna etmekti. Alman Çeşmesi, ne Avrupa, ne de İslami tarza benzeyen sıradışı bir yapı.



Then we moved on to the Obelisk. It was brought from Egypt by Byzantian Emperor Thedosius in 390. It is an obelisk built by Egyptians and it was placed on a m
arble base with imperial scenaries carved on by Byzantians.

Sonrasında Dikilitaş'a doğru yürüdük. Bizans İmparatoru Theodosius tarafından 390 yılında Mısır'dan getirtilen Dikilitaş, Bizanslılarca hazırlanan ve imparatorluk ailesinden çeşitli sahneleri tasvir eden işlemelerle bezenmiş mermer bir kaide üstüne yerleştirilmiştir.






Next was Serpentine Column. And then Milyobar. Serpentine Column is the figure of three serpents winding on each other. Rumors tell that the heads of the snakes were cut off by the sword of a janissary.

Milyobar looks like an obelisk. The difference is it was "built" here. But it misses i
ts bronze decoration. These were stolen, torn off during the iconoclasm of the 4th Crusade.


Sıradaki Burma Sütun. Ardından da Örme Sütun. Burma Sütun birbirine dolanmış üç yılanı ifade etmektedir. Söylentiye göre yılanların başları, bir yeniçerinin kılıcına boyun eğmiş.

Örme Sütun ise biçim olarak bi
r dikilitaş. Farkı, tek parça değil, taş bloklarda inşa edilmiş olması. Üzerindeki tunç süslemeler, güneş ışığında altın gibi parlarmış. Bu yüzden 4. Haçlı Seferi sırasında gerçekleşen ikon kırma hareketi çerçevesinde sökülmüş, daha doğrusu çalınmış.



Blue Mosque is another must see. Although Sinan is the most famous architect of all Turks, Sedefkar Mehmet Aga, the architect of this mosque had become unforgettable with this monument of his. Besides the beauties it consists of, the name Blue Mosque comes from the magnificient blue wall tilings.










Sultanahmet Camii diğer bir kaçırılmaması gereken eser. Her ne kadar Sinan, Türk mimarların en ünlüsü olsa da, Sedefkar Mehmet Ağa bu yapıyla adını sonsuzluğa yazdırmıştır. Her bir noktası ayrı ayrı işlenmiş, ayrı ayrı güzellikler sergileyen bu yapı ismini duvarlarındaki eşsiz güzellikteki mavi çinilerden almaktadır.






















Sokollu Mehmet Pasha Mosque is a Sinan classic. Its views, acoustic features, lighting... A small masterpiece for the most famous prime minister, vizier of the Ottoman Empire. The formula for the color red of the wall tilings is long lost.




















Sokollu Mehmet Paşa Camii tam bir Sinan klasiği. Görsel zenginliği, akustiği, aydınlatması... Osmanlı İmparatorluğu'nun en ünlü sadrazamı adına inşa edilmiş küçük bir şaheser.

















Getting back to Hippodrome, we toured towards the Ahmet III Fountain. With its adornments and decoration, it has a special place in Turkish Modernization. A monument built in the name of Sultan Ahmet III in the Tulip Era.

At Meydanı'
na dönüşte III. Ahmet Çeşmesi'ne doğru kıvrılıyoruz. Süslemeleri, Türk çağdaşlaşma hareketinde önemli bir yere sahip olan Lale Devri'nin klasik özelliklerini ortaya koyuyor.



Then we went underground - The Basilica Cistern. A Byzantine building designed as a part of a system to solve water problem of Istanbul. It is partly spoilt with the basements of the buildings above. According to an ongoing restoration project, these buildings and their basements are to be removed.

Sonrasında yeraltına indik: Yerebatan Sarnıcı. Bizanslılar tarafından, İstanbul'un bitmez su sorununu çözmek için tasarlanmış bir sistemin parçası olarak inşa edilmiştir. Üstüne inşa edilmiş yapıların temelleriyle kısmen tahrip olmuş bu yapı, halen süren bir restorasyon projesi kapsamında üstündeki yapıların ve temellerinin kaldırılmasıyla ilk yapıldığı haline getirilecektir.


Bath of Roxelana is a classic Turkish Hamami, built by Sinan for the favourite of Suleyman I.


Haseki Hürrem Sultan Hamamı, Mimar Sinan tarafından Kanuni Sultan Süleyman'ın gözdesi Hürrem Sultan için inşa edilmiştir.


And the museum Hagia Sophia. Built by Byzantians around 530's. It was the biggest temple for a long period. After the conquest of Istanbul, some additions were made by Ottomans, like minarets. But some additions, those made by Sinan, were to save it from collapsing, because a slight mistake made while it was built doomed the masterpie
ce to fall. Islamic additions, inner decoration especially, are historic and has great value, too.














Ve Ayasofya Müzesi. Bizans tarafından 530'larda inşa edilmiştir. Çok uzun bir süre en büyük tapınak olma özelliğini korudu. İstanbul'un fethini takiben Osmanlılarca, minareler gibi, çeşitli eklemeler ve müdahaleler yapılmıştır. Ancak bu müdahalelerden bazılar (Mimar Sinan'ın gerçekleştirdikleri) inşası sırasında yapılan bir hatadan dolayı yıkılmaya mahkum yapıyı kurtarmaya yöneliktir. İslami özellik taşıyan eklentiler de, özellikle iç süslemeler, tarihi özelliğe sahiptir ve paha biçilemez.








At the end of the tour we take a break in Caferaga Madrasah and have our Turkish coffee. Our beloved guide's service was not over then. A little bit of fortune telling from Turkish coffee cups.

Turumuzun sonunda tarihi Caferağa Medresesi'nde mola verdik. Çok kıymetli hocamız, rehberimiz yine boş durmuyor. Kahve fincanlarımızdan fal bakıyor hepimize.

4.6.08

Bu Da Bir İlk

Ve bir ilk gerçekleşti.
Motorumla köprü yolunda giderken polis durdurdu.
Ve iki eliyle kitabı ifade etmek için yaptığımız hareketi yaparak "Aldın mı?" dedi.
Zaten hazırladığım sürücü belgemi tutuşturdum eline. "Tamam" deyip yolladı.
Mutlu oldum.
Demek ki boşuna almamışım o belgeyi.
2 yıldır boşuna taşımıyormuşum yanımda.

28.5.08

Yerinde Duramayan

Ergenekon Caddesi, Hasalkargazi Caddesi, Harbiye'den Cumhuriyet Caddesi, Taksim'e teğet Tarlabaşı Bulvarı, Refik Saydam Caddesi, Taşkızak Tersanesi yanından Atatürk Köprüsü, Abdülezelpaşa Caddesi, Balat, Ayvansaray Caddesi, Yavedut Caddesi, Haliç Köprüsü altından, Feshane'nin yanından, Bahariye Caddesi, Silahtarağa Caddesi, Eyüp, Kazım Karabekir Caddesi, Alibeyköy Deresi üstünden, Kağıthane Deresi üstünden, İmrahor Caddesi, cadde üstünde Miniatürk, Karaağaç Caddesi, cadde üstünde Sütlüce Kültür Merkezi, askerlik şubesinden Kumbarahane Caddesi, Hasköy Caddesi, Aynalı Kavak Caddesi, Toygar Sokak, Donanma Caddesi, cadde üstünde Deniz Hastanesi, Melek Sokak, Turabi Baba Caddesi, Kuzey Dz. Saha Kom. Hasan Paşa Kışlası'ndan Havuz Kapısı Caddesi, Evliya Çelebi Caddesi, Refik Saydam Caddesi, Tersane Kavşağı'ndan Tersane Caddesi, Karaköy'den Kemeraltı Caddesi, Tophane'den Meclis-i Mebusan Caddesi, cadde üstünde Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Kadırgalar Caddesi, cadde üstünde İnönü Stadyumu, Dolmabahçe Gazhane Caddesi, Asker Ocağı Caddesi, Divan Otel'den Cumhuriyet Caddesi, Taksim'e teğet Tarlabaşı Bulvarı, Refik Saydam Caddesi, TRT Stüdyoları'ndan Karayel Sokak, Meşrutiyet Caddesi, Odakule.


Hem motoru hem gezmeyi seven birine şöyle 1-1,5 saat boşluk verirsen, böyle bir gezi yapar işte. GoogleMaps'den takip edebilirsiniz.

Mesafe: Yaklaşık 20km

Süre: Yaklaşık 45dk

Güzergah: Kabaca Haliç'in bir yakasından gidiş, diğer yakasından dönüş, sonra biraz da boğaz kıyısı



26.5.08

We used to think that high rise buildings are offensive for nature. Buildings with a few storeys are better for environment and the users, for they are closer to the soil and vegetation. Is it really that way?

From a point of view, which finds ground in contemporary countries, growing is unstoppable. We need to make new built environments and there are two ways for that. First is satellite cities connected to the main center, which means high energy consumption for transportation. Second is high rise buildings located close to the transportation hubs in order to save energy spent for transportation. So cities have to grow vertically instead of horizontally.

But growing vertically, going up means getting away from soil and vegetation, which is nature people want/need to interact in their daily life. Carrying people up, you have to take nature with them i.e. natural ventilation, daylight, vegetation etc. Giant holes for air circulation, wide windows for letting daylight in and hardest of all, making vegetation grow on, around and between high towers. Same approaches for the city is needed, too. Green layout on roofs, climbing around buildings, hanging between them, wide green bridges crossing lanes and highways. All these are needed for preventing floods, reducing insulation costs, lessening the need for mechanical and electrical systems. Cities need to and will change shape.

That's all I get and sum up from YEM's guest, Ken Yeang's conference on Friday May 23, 2008.

21.5.08

Uyandırılış

“Sabah trafiği ile sıkışık olması gereken yolları hiç bu kadar boş görmemiştim. Herhalde bugün okulların tatil olmasını fırsat bilenler, tatillerini uzattılar. 3,5 saatlik uykuyla işe gitmek üzere yola düşmemden midir, yoksa insanların tatil mahmurluğunda olmasından mıdır nedir, trafikteki sürücüler de bir acayip. Millet henüz uyanamamış sanki.” diye not etmişim bir kenara dün.

Bu sabah da aynı his ve gözlemlerle ufak ufak seyrederken kara asfalt üstünde, yediğim iki tokat uyanmamı sağladı. Çok basit aslında. İlk olarak motosikleti adam yerine koymayıp yoluma çıkan bir servis minibüsünü teğet geçtim. Aslında çok sık karşılaştığım bir olay olmakla beraber Koşuyolu Caddesi üstünde hızımı almış ilerliyor olmam ve aracın ben geçmeye metreler kala yola fırlaması sonucunda 30-40cm gibi bir farkla uçma şansımı kaybettim. İkinci olay da aslında alışık olduğumuz bir durum sonucu gerçekleşti. Yakınında değil bir yaya geçidinin olması, bir yayanın bulunmasını gerektirecek herhangi bir unsurun (bina, park, durak, geçit vs.) olmadığı bir yolda, araçların arasındaki 1 metreden fazla genişlikteki koridorda 20-25km/s hızla ilerlerken yanından geçmekte olduğum otobüsün önünden bir kadın yola fırladı. Temas sonrası kadın 1 metre öteye uçtu ama, süper kahramanların, üstlerine gelen ağır vasıta ya da canavarı durdurup kısa bir mesafe geri kayarak durmaları gibi, ayakları üstünde, hiçbir şey olmamış gibi durdu. Allah'a şükür hiçbir şey de olmadı. Kadın özür mözür deyip yürüdü gitti. Bende aynaların yamulması haricinde bir ziyan yok. Kenara çekip 1-2 dakika adrenalin seviyemi düşürdükten sonra uslanmış, sakin, dikkatli halimle yola devam edip işyerime vardım.

16.5.08

Innovation - Yenilik

Contrary to the appreciation of the richness of my mother tongue and full control on it, in order to share the things I mean to with the people all around the world, English will have more weight on my broadcasts from now on. Not only in English will my publications be, as all were in Turkish up till now. A balance between sharing with more people and the fluency in expression will be the main concern.

The texts in English and in Turkish may or may not express the same thing. There will also be a slight difference in the appearance.

Anadilimin zenginliği ve kullanımdaki becerime rağmen, paylaşmak istediğim şeyleri dünya çapında daha fazla insana yayabilmek için bundan sonraki yayımlarımda İngilizce'nin ağırlığı artacak. Yayımlar şu ana kadar yalnız Türkçe olarak gerçekleştirilmişken bundan sonra her iki dil de duruma göre ayrı ayrı veya beraber kullanılacak. Hedeflenen, daha fazla insanla paylaşma ve ifadenin akıcılığı.

İngilizce ve Türkçe metinler aynı şeyi ortaya koyabilir ya da tamamen farklı olabilir. Bununla birlikte görünüşlerinde de bir parça farklılık olacak.

12.5.08

İnsanla Uğraşmak

Toplanmanın ve toplumun oluşma sebeplerinden biri de kişinin tek başına karşılayamayacağı maddi ve manevi ihtiyaçlarını toplum aracılığıyla karşılama durumu olduğu için yapılan her işte ya da girilen her durumda toplumun diğer bireyleriyle ilişkide olmak durumunda insan. Hele hele insan topluca yapılan işlere katılıyorsa ilişkiler yapılan işin önüne bile geçebiliyor. Bu durumda "İşle değil insanla uğraşıyoruz" yakınmasının hiçbir anlamı kalmıyor. Yöneten pozisyonundakiler için ise iş yapmak, hedefe yönelik çalışamada çok küçük bir yere sahip oluyor. Önem taşıyan, bireylerarası ilişkiler ve işin yapıldığından emin olmak.
E insanla uğraşmazsak diğer uğraştıklarımızın ne önemi kalıyor ki.

3.5.08

Uzun aradan sonra - ERC ve Offroad

Uzun ara için kusura bakmayın. Çeşitli sebeplerle e-posta okuma haricinde internet ortamından ayrı düştüm.

Dönüşü en son katıldığım iki yarışı sunarak yapmak istiyorum:

5 Nisan 2008 Avrupa Ralli Şampiyonası ERC

1 gün hazırlık ve antrenmanlar, 2 gün yarış. Ancak bizim görevli olduğumuz etap tek gün koşulduğu için günübirlik katıldık yarışa.

Sabah servis alanındaki merkezimize gittik.
Takımlar son hazırlıklarını yapıyorlardı.














Pilotlar da son hazırlıklarını yapmaktalardı.
Görüldüğü gibi kasklar olması gereken yerde.

Bilgi notu: Servis alanından doğrudan özel etaba başlamadıkları, yani yarışa geçmedikleri için korumaları hemen takmalarına gerek yok.






Hazırlıklarını tamamlayan yarışmacılar servis alanını terk edip etaplara doğru yola çıkmaya başladılar.

Tabii biz onlardan önce yola çıkıp iş başına geçtik.







Yakın noktalarda görevliydik zevcemle.
O zamanlarını kontrol edip işliyordu.











Sonra bize yönlendiriyordu.













Biz de yarışa başlamalarını sağlıyorduk, doğru çizgiden, doğru zamanda.











Tabii yemek arasında bir araya geliyorduk.












Ama beraber vakit geçirmenin yanında çevrenin de tadını çıkarmayı ihmal etmedik.











Ve 12 Nisan 2008 Offroad yarışı

Yarış yine Şile'deydi. Sabahın erken saatlerinde merkezimize gittik.











Görev planımızı öğrendikten sonra malzemeleri araçlara yükledik.












Ve etaplara doğru yola koyulduk.












Etabın başladgıç noktasındaki arkadaşları bıraktıktan sonra etabı katederek sondaki görev yerimize varmak üzere devam ettik.

Ancak bir noktadan sonra binek otolarla biz görevlileri taşıyan minibüs için devam etmek imkansız hale geldi.








Biz de kurtarma görevi yürütecek olan abilerimizin araçlarına geçtik.

Huzurlarınızda Rescue 4'de pozisyon alacak CJ5.









Görev yerimize varır varmaz noktamızı kurup işimizi yapmaya hazır halde beklemeye başladık.











Yerimiz Sapmazlar Köyü, Sintaş Beton Etabı FF noktası.















Çok güzel bir köy. Sessiz, sakin, doğal.

Zaten bahçelerde park etmiş lüks otomobillerden, parası olanların kafa dinlemek için buraya kaçtığı anlaşılıyor.









Araçlar 2 kez geçecekti bizim etaptan.
Önceki etaplar zorlu olduğu için bize pek azı dayanabiliyordu.












İlk geçiş bittikten sonra hemen köye daha yakın olan Stop noktasına gittik.

Bu güzel çift arada sırada bizi süzüyordu.









O bölgenin güvenliğinden sorumlu etapçı abimiz her offroadcu gibi fevkalade hazırlıklıydı. Gider gitmez sucuk ekmeğimizi elimize tutuşturdu.














İkinci geçişte araçlar biraz daha azalmıştı.












Ama heyecan hiç azalmadı.
Tabii yuttuğumuz toz da.












Şu geçiş aldığımız taddan ufak bir parça verebilir size.



25.2.08

Formula 1 Yaklaşırken...

2007 Formula 1 Türkiye Grand Prix

Haftasonu boyunca bu araçlar, güvenlik aracı ve tıbbi müdahale aracı, sık sık geçti önümüzden.
Özellikleri ise şuydu: Trafiğe çıkabilecek araçların modifiye edilmiş halleri.
Yani F1 araçları gibi ulaşılmaz değiller. F1 araçları rüyaları süslerken bunlar hayalleri süsleyebilir pekala.
Çıkardıkları seslere özellikle dikkat çekmek isterim.



Araçlar "Start" "Grid"indeki pozisyonlarına yerleşmek üzere "Pit"i terkedip "Formasyon" turuna çıkıyorlar. 32 kısım tekmili birden. Kıyametin kopmasına dakikalar var yani.


8.2.08

Kocaeli Gezimiz


Geçtiğimiz Pazar (03.02.2008) artık memleketimiz sayılan Kocaeli'ne bir gezi düzenledik. Amaç hem yeni işyerimizi görmek, hem birkaç kitap taşımak, hem de önümüzdeki dönem çalışmalarına yönelik çevre gezisiydi.
Dolayısıyla ilk durak Anıttepe Yerleşkesi.




Önce çiçeği burnunda hocahanımı makamında ziyaret.










Biraz dinlenceden sonra kitapları yerleştirdik hanımefendinin dolabına.














Sonra gezimizin belkemiğini oluşturan Saraybahçe Bağ Çeşme'ye geçtik. Burası Kocaeli'nin kurulduğu yer. En eski mahalle o sebeple. Elimizde belediyenin hazırlamış olduğu tarihi yapıların işaretli bulunduğu haritalarla başladık dolaşmaya. Önce en tepeye çıktık. Tepede bir meydan, bir tarafı şehitlik/mezarlık, diğer tarafı cami ve evler. Evler tepeden aşağı doğru yayılıyorlar.


Biz de meydandan aşağı doğru, evlerin arasından inmeye başladık. İlk ara sokaktan yamaç kısmına ulaştığımızda muhteşem manzara karşıladı bizi.



Tepe o kadar dik ki, birçok yerde yollara ek olarak ara yürüme yolları oluşturulmuş. Çokça kullandık bunları.









Tepe tamamıyla sit alanı olduğu için yapıların tamamı koruma altına alınmış durumda.














Ama koruma altına alma, müdahalelerden koruma olarak algılandığı ve uygulandığı için onarım imkanı olmayanların yapıları kendi haline bırakılmış durumda.


Bu arada bu karede yeni ve eski şehir bir arada görünüyor. Aynı zamanda yapılan ve dokunulmayan arasındaki fark da gözler önünde.




Birçok kişi imkansızlıklar dolayısıyla pek zavallı çözümlerle ihtiyacını karşılamaya çalışmış.













Bazıları da Koruma Kurulu'ndan koparabildikleri izin sınırları içinde müdahalede bulunarak ihtiyaçlarını karşılamış. Tabii yapı eski hallerin üstüne yapıştırılmış yeni çözümler, çok komik ve acı görüntüler ortaya çıkarmış.









Çöküntünün ve yıkımın boyutları insanın içini acıtıyor.











Şahıs mallarının çoğu gibi kamusal unsurlar da kaderlerine terk edilmiş durumda.













Bazı yapılar içinse yıkım çok daha hızlı ve geri döndürülemez derecede ölümcül gerçekleşmiş.

Boş kalan, kapısı penceresi açık yapıların içine giren çıkan belli olmayınca, iyi ihtimalle çöplüğe dönüyor. Yangın ise diğer bir ihtimal.









Ama bu eski mahalledeki eski yapıların çoğunluğunda hayat devam ediyor. Bu kısmen yıkık minareden ezan sesi dinlemek ayrı bir keyif.












Tabii hep yalnız dolaşmadık mahalleyi. Yakınan yaşlı amcalar kadar koşuşturan genç arkadaşlar da bizimleydi.













Birbirine komşu olmuş eski ve yeni yapılara tanık olduk.














Tabii tepeden aşağı doğru gezimizde, tek bir güzergah kullanmak bizi kısıtladığı için bazı yerlerde tırmanmamız gerekti.












Tabii arkasından da tırmandığımız gibi inmek...















Tarihi tepe gezimizin sonunda, eteklerde, restore edilmiş, çok düzgün yapılarla karşılaştık.









Bunlar genelde konut olarak kullanılıyor.















Ama tabii bütün tarihi yapılar bu kadar şanslı değil. Yeni yapıların arasına sıkışmış, kendi haline terk edilmiş, yıkılmaya bırakılmışlar da var.













Ve şehir merkezine doğru inişimizin son aşaması.















Saat kulesini ziyaret etmeden yapılmış bir Kocaeli gezisi, tam bir Kocaeli gezisi sayılabilir mi?













Kocaeli kent merkezinin en civcivli yeri, eski tren yolunun yürüyüş yoluna çevrilmesiyle ortaya çıkarılan geniş ve hareketli Hürriyet Caddesi. Dönüş yolumuzun son kısmını oluşturdu.







Ve gezimiz başladığı yerde son buldu.
Okulun orada.